زگیل چیست؟

به ویروس‌ هایی که از طریق تماس با سطح پوست در روی پوست ایجاد شده و به صورت توده‌ های ریز و گوشت اضافه هستند زگیل می گویند.

سرعت انتقال این ویروس بالا است و از طریق لمس کوچک نیز ایجاد می‌ گردد. زگیل ها دارای انواع مختلفی می ‌باشند و هر کدام دارای شکل خاصی هستند.

انواع زگیل

نوع های مختلفی برای زگیل وجود دارد که چند مدل از شایع‌ ترین آنها را برای شما عنوان می ‌کنیم:

زگیل های معمولی

محل رشد این نوع از زگیل ها هر قسمتی از بدن می تواند باشد ولی بیشتر در بین انگشتان فرد و در قسمت زانو مشاهده میشود.

شکل این زگیل ها به صورت گنبد های دایره ای و بیضی شکل است که ظاهر نامنظمی داشته و رنگ آنها بیشتر قهوه ای و خاکستری می باشد.

این نوع زگیل ها حدود ۷۰ درصد از زگیل های ایجاد شده بدن را به خود اختصاص می‌ دهد.

زگیل‌ های معمولی به دلیل عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌ شوند و معمولاً بدون درد هستند، اما در برخی موارد ممکن است باعث ناراحتی یا خارش شوند.

این زگیل‌ ها سطحی زبر و خشن دارند و ممکن است به‌صورت تکی یا خوشه‌ ای ظاهر شوند.

محل رشد این نوع از زگیل‌ ها هر قسمتی از بدن می‌ تواند باشد، ولی بیشتر در بین انگشتان فرد و در قسمت زانو مشاهده می‌ شود.

علاوه بر این، ممکن است در اطراف ناخن‌ ها، روی پشت دست‌ ها و حتی در برخی موارد روی صورت نیز ظاهر شوند.

شکل این زگیل‌ ها به‌ صورت گنبدهای دایره‌ ای و بیضی‌ شکل است که ظاهر نامنظمی داشته و رنگ آن‌ ها بیشتر قهوه‌ ای و خاکستری می‌ باشد. بافت آن‌ ها معمولاً ضخیم و زبر است و در برخی موارد ممکن است دارای نقاط سیاه‌ رنگ کوچکی باشند که ناشی از رگ‌ های خونی لخته‌شده درون زگیل هستند.

این نوع زگیل‌ ها حدود ۷۰ درصد از زگیل‌ های ایجاد شده بدن را به خود اختصاص می‌ دهد.

در بسیاری از موارد، زگیل‌ های معمولی خود به‌ خود از بین می‌ روند، اما در برخی مواقع برای درمان سریع‌ تر از روش‌ هایی مانند روشی شبیه به سوزاندن خال، انجماد با نیتروژن مایع، لیزر درمانی یا استفاده از داروهای موضعی بهره می‌ برند.

زگیل‌ های مسطح

زگیل های مسطح به صورت خوشه‌ ای در بدن ایجاد شده و چنانچه از طریق استفاده از تیغ اقدام به زدن موهای زائد بدن کنید این زگیل ها به دیگر قسمت های بدن نیز منتقل می گردد و معمولا در قسمت دست و پا و همچنین صورت فرد ایجاد می‌شود.

زگیل‌ های مسطح زائده‌ های پوستی کوچک و هموار با سطح صاف هستند که معمولاً رنگی مشابه پوست داشته یا کمی تیره‌ تر به نظر می‌ رسند.

این زگیل‌ها بیشتر در کودکان، نوجوانان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیف‌ تری دارند ظاهر می‌ شوند.

عامل اصلی ایجاد آن‌ ها ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است که از طریق تماس مستقیم با پوست آلوده یا استفاده از وسایل شخصی مشترک منتقل می‌ شود.

زگیل‌ های مسطح به‌ صورت خوشه‌ ای در بدن ایجاد شده و چنانچه از طریق استفاده از تیغ اقدام به زدن موهای زائد بدن کنید، این زگیل‌ ها به دیگر قسمت‌ های بدن نیز منتقل می‌ گردند.

این زائده‌ ها معمولاً در قسمت دست، پا و همچنین صورت فرد ظاهر می‌ شوند.

علاوه بر این، عواملی مانند خراش‌ های کوچک پوستی، خاراندن یا تحریک مداوم پوست می‌ توانند باعث گسترش بیشتر زگیل‌ ها شوند.

برای پیشگیری و درمان، رعایت بهداشت فردی، خودداری از دست‌ کاری زگیل‌ ها و مراجعه به پزشک جهت دریافت روش‌ های درمانی مناسب توصیه می‌ شود.

زگیل موجود در کف پا

محل رشد این زگیل ها در کف پا است و به نام زگیل پاشنه نیز شناخته شده هستند و معمولاً به شکل زائده‌ هایی زمخت دیده می‌شوند که رنگ سفید داشته و لکه‌ های تیره‌ ای در روی آنها وجود دارد.

این زگیل ها در کف پا باعث ایجاد ناراحتی در هنگام راه رفتن روی سطوح ناهموار برای فرد شده و می ‌توان آن را از طریق لیزر درمان نمود.

زگیل موجود در کف پا که به نام زگیل پاشنه نیز شناخته می‌ شود، معمولاً به شکل زائده‌ هایی زمخت دیده می‌ شود که رنگ سفید داشته و لکه‌ های تیره‌ ای روی آن‌ ها وجود دارد.

این زگیل‌ ها به دلیل فشار ناشی از وزن بدن، به داخل پوست فرو می‌ روند و ممکن است باعث درد و ناراحتی شوند.

این زگیل‌ ها در کف پا باعث ایجاد ناراحتی در هنگام راه رفتن روی سطوح ناهموار برای فرد شده و می‌توان آن را از طریق لیزر درمان نمود.

علاوه بر لیزر، روش‌ های دیگری مانند استفاده از داروهای موضعی، سرما درمانی (کرایوتراپی) و اسید سالیسیلیک نیز برای از بین بردن این زگیل‌ ها مؤثر هستند.

رعایت بهداشت پا، استفاده از کفش‌ های مناسب و جلوگیری از راه رفتن با پای برهنه در اماکن عمومی می‌ تواند به پیشگیری از ابتلا و گسترش این زگیل‌ ها کمک کند.

زگیل های موزاییکی

مجموعه‌ ای از زگیل های ایجاد شده در کف پا باعث به وجود آمدن زگیل های موزاییکی می‌شوند به صورتی که چنانچه زگیل های کف پا با ایجاد فشار بیشتر در پوست قرار گیرند باعث به وجود آمدن زگیل های موزاییکی می‌شوند.

زگیل‌ های موزاییکی مجموعه‌ای از زگیل‌ های ایجاد شده در کف پا هستند که به‌ صورت گروهی و در کنار یکدیگر رشد می‌ کنند.

این زگیل‌ ها معمولاً کوچک‌ تر از زگیل‌ های منفرد کف پا بوده اما در کنار هم ظاهری شبیه موزاییک ایجاد می‌ کنند.

چنانچه زگیل‌ های کف پا تحت فشار مداوم قرار گیرند، ممکن است با هم ترکیب شده و زگیل‌ های موزاییکی را تشکیل دهند.

این نوع زگیل‌ ها می‌ توانند باعث درد و ناراحتی به‌ویژه هنگام راه رفتن شوند.

روش‌ های درمانی شامل استفاده از داروهای موضعی، لیزر، کرایوتراپی (سرما درمانی) و در موارد شدید، مداخلات پزشکی تخصصی است.

برای پیشگیری، رعایت بهداشت فردی، خشک نگه داشتن پاها و استفاده از کفش‌ های مناسب توصیه می‌ شود.

زگیل های ایجاد شده در زیر ناخن

ظاهر این زگیل ها به صورت برآمدگی ‌هایی می ‌باشد که خشن بوده و سطح زبری دارند و محل رشد این آنها در اطراف ناخن‌ ها و همچنین در زیر ناخن می ‌باشد و مانع از رشد ناخن ها می گردد.

زگیل‌ های ایجاد شده در زیر ناخن معمولاً به‌صورت برآمدگی‌ هایی خشن و زبر ظاهر می‌شوند که می‌ توانند به تدریج رشد کرده و باعث تغییر شکل ناخن شوند.

این زگیل‌ ها بیشتر در اطراف ناخن‌ های دست و پا ایجاد شده و ممکن است باعث جدا شدن یا شکنندگی ناخن شوند.

ظاهر این زگیل‌ ها به صورت برآمدگی‌ هایی خشن بوده و سطح زبری دارند.

محل رشد آن‌ ها در اطراف ناخن‌ ها و همچنین در زیر ناخن می‌ باشد و مانع از رشد طبیعی ناخن‌ ها می‌ گردد.

علاوه بر تأثیر بر ظاهر ناخن، این زگیل‌ ها ممکن است باعث درد و ناراحتی شوند و در برخی موارد عفونت‌ های ثانویه را نیز به همراه داشته باشند.

درمان این زگیل‌ ها شامل روش‌ هایی مانند کرایوتراپی (سرمادرمانی)، لیزر، داروهای موضعی حاوی اسید سالیسیلیک یا مراجعه به پزشک برای درمان‌ های پیشرفته‌ تر است.

برای پیشگیری از گسترش، باید از جویدن ناخن، دست‌ کاری زگیل و استفاده از وسایل مشترک برای مانیکور و پدیکور خودداری کرد.

زگیل های ناحیه ی تناسلی

از انواع شایع زگیل ها می توان به زگیل های تناسلی اشاره نمود که ناحیه ی تناسلی فرد را در گیر کرده و از طریق رابطه ی جنسی ایجاد می گردد.

درمان نکردن به موقع این زگیل ها باعث ایجاد سرطان در رحم و دهانه ی رحم می گردد.

زگیل‌ های ناحیه‌ی تناسلی از انواع شایع زگیل‌ ها هستند که بر اثر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد شده و از طریق تماس مستقیم، به‌ ویژه رابطه‌ ی جنسی، منتقل می‌ شوند.

این زگیل‌ ها معمولاً به‌ صورت برجستگی‌ های کوچک، گوشتی و گاهی خوشه‌ ای در اطراف اندام تناسلی و مقعد ظاهر می‌ شوند و ممکن است بدون درد باشند.

این زگیل‌ ها ناحیه‌ی تناسلی فرد را درگیر کرده و از طریق رابطه‌ ی جنسی منتقل می‌ شوند.

درمان نکردن به‌ موقع آن‌ ها ممکن است خطر ابتلا به برخی سرطان‌ ها، ازجمله سرطان دهانه‌ ی رحم در زنان را افزایش دهد.

علاوه بر این، برخی از انواع HPV که عامل این زگیل‌ ها هستند، می‌ توانند منجر به بروز سرطان مقعد، آلت تناسلی و گلو شوند.

روش‌ های درمانی شامل استفاده از داروهای موضعی، کرایوتراپی (فریز کردن زگیل‌ ها)، لیزر و در برخی موارد، جراحی است.

واکسیناسیون HPV، استفاده از وسایل پیشگیری مانند کاندوم و رعایت بهداشت فردی از مهم‌ ترین راهکارهای پیشگیری از زگیل‌ های تناسلی و عوارض ناشی از آن‌ ها هستند.

زگیل های حد واسط

این زگیل ها به صورت ترکیبی از زگیل‌های مسطح و معمولی هستند.

زگیل‌ های حد واسط نوعی از زگیل‌ ها هستند که ویژگی‌ های مشترکی از زگیل‌ های مسطح و معمولی را دارند.

این زگیل‌ ها ممکن است به‌صورت برجستگی‌ های کوچک و زبر روی سطح پوست ظاهر شوند و رنگ آن‌ ها می‌ تواند از همرنگ پوست تا قهوه‌ ای یا خاکستری متغیر باشد.

این زگیل‌ ها به صورت ترکیبی از زگیل‌ های مسطح و معمولی هستند و معمولاً در مناطقی مانند دست‌ ها، صورت و پاها ایجاد می‌ شوند.

آن‌ ها ممکن است به‌ صورت منفرد یا گروهی رشد کنند و در برخی موارد باعث ناراحتی یا خارش شوند.

روش‌ های درمانی شامل استفاده از داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک، سرما درمانی (کرایوتراپی)، لیزر و روش‌ های جراحی است.

برای پیشگیری از گسترش این زگیل‌ ها، رعایت بهداشت فردی، پرهیز از تماس مستقیم با زگیل‌ ها و عدم استفاده‌ ی مشترک از وسایل شخصی توصیه می‌ شود.

زگیل نخی یا رشته ای

در قسمت گردن فرد و صورت وی به شکل خطی باریک ایجاد شده و بافتی‌ خشن دارد.

زگیل نخی یا رشته‌ ای نوعی زگیل ظریف و باریک است که معمولاً در نواحی حساس بدن مانند صورت، گردن و اطراف چشم ایجاد می‌ شود.

این زگیل‌ ها به دلیل شکل دراز و باریک خود، ظاهری شبیه نخ یا رشته دارند و معمولاً به رنگ پوست یا کمی تیره‌ تر دیده می‌ شوند.

این زگیل‌ ها در قسمت گردن و صورت فرد به شکل خطی باریک ایجاد شده و بافتی خشن دارند.

آن‌ ها به‌ سرعت رشد کرده و ممکن است در اثر تحریک یا تماس مداوم گسترش یابند.

روش‌ های درمان شامل کرایوتراپی (سرما درمانی)، لیزر، داروهای موضعی و در برخی موارد جراحی است.

برای پیشگیری از انتشار، توصیه می‌ شود از دست‌ کاری زگیل‌ ها و استفاده‌ ی مشترک از وسایل شخصی مانند تیغ یا حوله خودداری شود.

علت‌ های ایجاد زگیل پوستی

زگیل ها به دلیل وجود ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد شده و خیلی راحت منتقل می گردد.

از طریق ایجاد بریدگی و زخم این زگیل ها منتقل شده و بیشتر در کودکان مشاهده میشود.

از جمله علت‌ هایی که باعث به وجود آمدن زگیل می‌شود می ‌توان موارد زیر را بیان نمود:

• مصرف کردن تیغ اصلاح برای از بین بردن موهای زائد
• در صورت تماس با فرد آلوده و یا تماس با سطح آلوده این ویروس منتقل می‌ گردد.
• استفاده کردن از وسایل افرادی که مبتلا به زگیل هستند.
• داشتن استرس و ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن

عواملی که ریسک ابتلا به زگیل را افزایش می‌ دهد؟

• داشتن شغلی که در آنها لمس کردن گوش زیاد صورت می‌ گیرد.
• داشتن بدنی با سیستم ایمنی ضعیف
• در صورت مبتلا بودن فرد به بیماری ایدز
• در صورت مصرف داروهایی که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می ‌کند.
• در صورت استفاده کردن از روش‌هایی که کاربرد عمومی دارند.

چه افرادی بیشتر در معرض زگیل قرار دارند؟

بعضی افراد هستند که بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به زگیل هستند از جمله:

• کودکان و نوجوانان
• افرادی که پوست اطراف ناخن خود را می جوند و آنها را میکنند.
• افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف می باشد.

در بین این افراد فقط کودکان نیاز به درمان ندارند وگرنه سایر افراد باید برای درمان زگیل‌ های خود به پزشک مراجعه کنند تا علت مشخص شود و درمان گردند.

انواع روش های جامع درمانی برای زگیل

بعضی از زگیل ‌ها بدون نیاز به درمان به مرور زمان خود رفع می‌شوند ولی یک سری از آنها وجود دارند که باید تحت درمان قرار بگیرند وگرنه با گذشت زمان بیشتر شده و امکان دارد که تا ابد باقی بمانند. از جمله راه های درمان زگیل می ‌توان موارد زیر را بیان کرد:

استفاده از اکسزیون

در این روش پزشک متخصص زگیل را قطع کرده و آن را از بین برده و درمان می‌ کند.

این روش نوعی روش جراحی برای از بین بردن زگیل است و جهت جلوگیری از درد تحت بیهوشی انجام می گیرد. البته در کمترین مواقع باعث ایجاد درد و زخم می‌شود.

استفاده از کرایوتراپی

در روش کرایوتراپی که به سرما درمانی نیز معروف است با به کارگیری اکسید نیتروژن در روی زگیل‌ ها آنها را از بین می‌ برند.

این روش به دو صورت انجام می‌ گیرد:

• نیتروژن مایع را به صورت مستقیم به محل زگیل اسپری کرده.
• نیتروژن مایع را با استفاده از پنبه بر روی قسمت مورد نظر اعمال می ‌کنند و معمولاً در اطراف چشم از این روش استفاده میشود.

از کرایوتراپی استفاده می ‌کنید محل زگیل‌ ها تاول‌ های ایجاد شده که پس از مدتی خشک شده و میافتند و زگیل را نیز همراه خود می‌اندازند.

کرایوتراپی را ممکن است نیاز باشد که طی چند هفته انجام داد تا بهبودی کامل حاصل شود.

استفاده از کورتاژ

با استفاده از چاقوی تیز و یا ابزار خاص به شکل قاشق در محل زگیل‌ ها، روی آنها را خراش می دهند.

این روش را تحت بی حسی موضعی انجام می دهند زیرا دارای مقداری درد است و محل مورد نظر زخم می گردد.

استفاده از الکتروسرجری

روش الکتروسرجری را برای زگیل های معمولی و به صورت رشته ای استفاده می کنند و همراه با کورتاژ به کار گرفته می‌شود.

خراشیدن زگیل ها می تواند قبل از الکتروسرجری و یا بعد از آن صورت بگیرد.

استفاده از لیزرتراپی

این روش را در صورت بزرگ بودن زگیل ها و درمان نشدن به روش های دیگر به کار می برند. از ۲ مدل لیزر برای رفع زگیل ها استفاده می گردد:

لیزر پالسی رنگی

گرما حاصل شده از این لیزر بر روی هموگلوبین رگ های خونی زگیل تاثیر گذاشته و با ایجاد انسداد در رگ ها باعث عدم خونرسانی به زگیل شده و موجب خشک شدن زگیل می گردد.

لیزر دی اکسید کربن

با به کار گیری پرتویی بافت زگیل را تبخیر می کند. در این لیزر با استفاده کردن از نوعی چاقو پوست اطراف زگیل را به شکل دایره ای بریده و باعث تبخیر شدن پایه ی زگیل می گردند.

استفاده از پیلینگ شیمیایی

با استفاده کردن از دارویی لایه بردار در ناحیه ی زگیل می توان زگیل را از بین برد.

در منزل نیز از این روش می توان استفاده نمود و داروی مورد نظر حاوی مقداری اسیدسالیسیلیک، مقداری اسید گلیکولیک و همچنین ترتینوئین است.

استفاده از اسید سالیسیلیک

می توان به صورت کرم، پودر و ژل این اسید را تهیه نمود و همراه با روش کرایوتراپی مورد استفاده قرار داد.

باید زمان استفاده از این روش محافظت کامل را از پوست انجام داد زیرا امکان آسیب رسانی به پوست سالم با استفاده از آن وجود دارد.

استفاده از ایمونوتراپی

در صورت مقاومت زگیل نسبت به دیگر روش‌ های درمانی از این روش استفاده می ‌کنند و از طریق این روش اقدام به تحریک کردن سیستم ایمنی بدن میشود‌.

در ایمونوتراپی با تزریق کردن اینترفرون و تقویت سیستم ایمنی بدن اقدام به مبارزه با این ویروس می کنند.

استفاده کردن از بلنومایسین

بلنومایسین به داروی ضد سرطانی می ‌گویند که از طریق تزریق کردن در زگیل‌ ها موجب درمان آنها می گردد.

البته لازم به ذکر است که این روش همراه با مقداری درد است.

درمان زگیل های معمولی

درمان زگیل‌ های معمولی شامل روش‌ های مختلفی است که بسته به محل، تعداد و شدت زگیل‌ ها انتخاب می‌ شوند ما در این مقاله از سایت دکتر علیرضا قربانپور برایتان به طور کامل توضیح می دهیم:

یکی از رایج‌ ترین روش‌ ها، استفاده از داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک است که به تدریج لایه‌ های زگیل را از بین می‌ برد.

کرایوتراپی (سرما درمانی) نیز یکی دیگر از روش‌ های مؤثر است که در آن زگیل با نیتروژن مایع منجمد شده و پس از چند روز می‌ ریزد.

در موارد مقاوم‌ تر، روش‌ هایی مانند لیزر درمانی، جراحی الکتریکی (الکتروکوتر) یا بریدن زگیل توسط پزشک انجام می‌ شود.

علاوه بر این، تقویت سیستم ایمنی بدن می‌ تواند به بهبود طبیعی زگیل‌ ها کمک کند.

رعایت بهداشت فردی و خودداری از دست‌ کاری زگیل‌ ها نیز از اهمیت زیادی برخوردار است تا از گسترش آن‌ ها جلوگیری شود.

درمان زگیل‌ های مسطح

درمان زگیل موجود در کف پا

درمان زگیل موجود در کف پا معمولاً شامل استفاده از داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک است که به تدریج لایه‌ های زگیل را از بین می‌ برد.

در موارد شدیدتر، درمان‌ های دیگری مانند کرایوتراپی (سرمادرمانی)، که در آن زگیل با نیتروژن مایع منجمد می‌ شود، یا لیزر درمانی ممکن است به کار گرفته شود.

استفاده از پدهای مخصوص برای محافظت از ناحیه آسیب‌ دیده و کاهش فشار روی زگیل در هنگام راه رفتن می‌ تواند کمک‌ کننده باشد.

در مواردی که زگیل‌ ها به درمان‌ های معمول پاسخ نمی‌ دهند، پزشک ممکن است درمان‌ های پیشرفته‌ تری مانند جراحی را پیشنهاد دهد.

درمان زگیل های موزاییکی

درمان زگیل‌ های موزاییکی معمولاً شامل استفاده از داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک است که برای از بین بردن لایه‌ های زگیل و تسریع روند بهبودی تجویز می‌ شود.

در صورت عدم پاسخ‌ دهی به درمان‌ های موضعی، روش‌ هایی مانند کرایوتراپی (سرما درمانی)، لیزر درمانی یا الکتروکوتری (سوزاندن زگیل‌ ها با جریان الکتریکی) به کار می‌ روند.

این زگیل‌ ها به دلیل گسترش در نواحی وسیع‌ تری از پا، نیاز به درمان‌ های جامع‌ تری دارند که معمولاً با مشاوره و نظارت پزشک انجام می‌ شود.

برای جلوگیری از گسترش بیشتر، رعایت بهداشت پا، خشک نگه داشتن آن و استفاده از کفش‌ های مناسب توصیه می‌ شود.

درمان زگیل های ایجاد شده در زیر ناخن

درمان زگیل های ناحیه ی تناسلی

درمان زگیل‌ های ناحیه تناسلی معمولاً شامل روش‌ هایی مانند استفاده از داروهای موضعی است که به تجزیه زگیل‌ ها کمک می‌ کند، از جمله کرم‌ های حاوی پودوفیلوکس یا ایمی‌ کیمود.

در برخی موارد، پزشک ممکن است روش‌ های دیگری مانند کرایوتراپی (فریز کردن زگیل‌ ها با نیتروژن مایع)، لیزر درمانی یا الکتروکوتری (سوزاندن زگیل‌ ها با جریان الکتریکی) را پیشنهاد دهد.

در موارد شدیدتر، جراحی برای برداشتن زگیل‌ ها ممکن است ضروری باشد.

واکسیناسیون علیه ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) نیز به‌ عنوان راهی برای پیشگیری از ابتلا به انواع خاصی از این ویروس و کاهش خطر ابتلا به زگیل‌ های تناسلی و سرطان‌ های مربوطه توصیه می‌ شود.

رعایت بهداشت شخصی و استفاده از کاندوم می‌ تواند در پیشگیری از گسترش و انتقال این زگیل‌ ها مفید باشد.

درمان زگیل های حد واسط

درمان زگیل نخی یا رشته ای

درمان زگیل‌ های نخی یا رشته‌ ای که معمولاً در نواحی حساس مانند صورت و گردن ایجاد می‌ شوند، شامل روش‌ هایی مانند کرایوتراپی (فریز کردن زگیل‌ ها با نیتروژن مایع) و لیزر درمانی است که می‌ توانند این زگیل‌ ها را به‌ طور مؤثر از بین ببرند.

داروهای موضعی مانند اسید سالیسیلیک یا کرم‌ های حاوی پودوفیلوکس نیز می‌ توانند برای درمان زگیل‌ های نخی استفاده شوند.

در مواردی که زگیل‌ ها به درمان‌ های معمول پاسخ ندهند، جراحی برای برداشتن آن‌ ها ممکن است ضروری باشد.

به‌ دلیل حساسیت و موقعیت زگیل‌ های نخی، درمان باید با دقت و تحت نظر پزشک انجام شود تا از عوارض یا آسیب به پوست جلوگیری گردد.