بیماری فتق

بیرون آمدن عضو بدن از جای اصلی خود و از داخل بافت ها و یا قسمت ضعیفی از عضله را فتق می گویند.

بافت ها و عضله ها اندام را نگه داشته اند و در صورت سوراخ شدن موجب بیرون زدن آن اندام میشوند.

مثلا این امکان وجود دارد که روده از قسمتی از دیواره ی شکم که ضعیف است به بیرون انحراف پیدا کند.

اکثر فتق ها در شکم و بین قفسه ی سینه و کشاله ی ران اتفاق می افتد، البته این امکان وجود دارد که فتق در بخش بالایی ران و یا کشاله ی ران هم ایجاد شود.

علائم فتق

• وجود توده و یک ناحیه ی متورم در محل آسیب از متداول ترین نشانه هایی است که بیماری فتق دارد.
  در فتق اینگوئینال، در دو طرف استخوان شرمگاه ناحیه ای ورم کرده وجود دارد که هنگامی که فرد دراز کشیده است مشخص نمی باشد.
  اینگونه فتق ها زمانی که فرد ایستاده باشد و یا عطسه و سرفه کند مشخص میشود و در بعضی مواقع محل مورد نظر همراه با درد خواهد بود.
• وجود درد و ناراحتی در قسمتی که دچار آسیب دیدگی شده (معمولا بخش پایین شکم می باشد) مخصوصا زمان هایی که فرد خم شده و اجسام را بلند می کند و همچنین در هنگام سرفه کردن نشانه ی وجود فتق است.
• داشتن حس ضعف و سنگین بودن و فشار در قسمت شکم
• داشتن حس درد و سوزش در قسمتی که دارای برآمدگی است
• در صورت ریفلاکس شدن اسید معده و بازگشت آن به سمت مری که سوزش سر دل را به همراه دارد.
• وجود درد در قفسه ی سینه ی فرد
• وجود مشکل و اختلال در بلع

در کودکان فقط زمان گریه کردن متوجه فتق میشوید و در اکثر اوقات نشانه ای ندارد و طی معاینات و آزمایشات پزشکی وجود فتق مشخص میشود.

باید به علائم فتق به شدت دقت نمود زیرا این بیماری در صورت درمان نکردن با گذشت زمان و به مرور از بین نمی رود و یکسری عوارض جانبی را برای بیمار به همراه خواهد داشت.

علائم بیماری فتق در مردان

بیماری فتق در مردان دارای علائم زیر می باشد:

• وجود برآمدگی در کشاله ی ران و کیسه ی بیضه ها
• داشتن احساس درد و ناراحتی در قسمت آسیب دیده
• وجود حس سنگینی در هنگام بلند شدن
• داشتن ناراحتی در هنگام سرفه کردن، زور زدن و بلند شدن

علائم بیماری فتق در بانوان

بانوان بیشتر مبتلا به فتق فمورل و یا همان فتق رانی میشوند. این فتق با درد در ناحیه ی شکم و کشاله ی ران فرد همراه است.

فتق در این مواقع به صورت ایستاده راحتی قابل لمس است زیرا دچار برآمدگی شده و با لمس کردن به خوبی حس میشود و چنان چه فرد بخوابد علائم مخفی میشوند.

در صورت خندیدن فرد، گریه کردن، سرفه اجابت مزاج خانم، فتق به راحتی قابل مشاهده خواهد بود.

این نوع فتق ها موجب مسدودی‌ روده شده و  فرد باید حتما عمل لاپاراسکوپی را انجام دهد‌.

زنان به فتق بارداری نیز مبتلا میشوند که  باید تحت نظر پزشک آن را بررسی و درمان کرد.

علت بیماری فتق

به دلیل وجود ضعف در عضلات و وجود فشار فتق به وجود می آید و با توجه به علت آن ممکن است سریع و یا در مدت زمانی طولانی ایجاد شود و خود را نشان دهد. از جمله علت های فتق می توان موارد زیر را عنوان کرد:

• در زمان جنین بودن و در شکم‌ مادر بودن دیواره های شکم به صورت کامل بسته نشده است که به این علت نقص مادرزادی می گویند.
• سن افراد
• وجود سرفه هایی مزمن
• داشتن ضعف در عضلات به واسطه ی جراحی کردن و آسیب دیدن
• بارداری که موجب فشار به بدن میشود.
• داشتن یبوست که موجب فشار به دیواره ی روده ها میشود.
• بلند کردن وسایلی که وزن زیادی دارند.
• وجود مایع در قسمت شکم و یا آسیت
• داشتن افزایش وزن به صورت ناگهانی
• داشتن جراحی در ناحیه ای که مبتلا به فتق شده اید.
• داشتن سرفه ها و عطسه های مداوم

عوامل خطر زا در ابتلا به بیماری فتق

عواملی که خطر ابتلا به فتق را افزایش می دهند عبارت هستند از:

• داشتن سابقه ی خانوادگی در ابتلا به بیماری فتق
• داشتن وزن زیاد و چاق بودن
• داشتن سرفه های مزمن
• داشتن یبوست مزمن
• استفاده ار سیگار و دخانیات که موجب سرفه های مزمن می گردد.
• داشتن فیبروز کیستیک (به صورت غیر مستقیم موجب فتق میشود، زیرا موجب کاهش عملکرد ریه شده و در نتیجه سرفه ها را افزایش می دهد.)

انواع فتق

بیماری فتق دارای انواع مختلفی است که در زیر برای شما آنها را عنوان می کنیم:

فتق اینگوینال

این فتق یکی از شایع ترین فتق ها می باشد که حدود ۷۵ درصد از کل فتق ها را به خود اختصاص داده است‌.

این فتق هنگامی رخ می دهد که روده ها به بخش پایینی شکم و دیواره ضعیف آن فشار آورده و از بافت آن خارج شده اند‌.

در این فتق ممکن است کانال اینگوئینال آسیب دیده و پاره شده باشد‌، این عارضه در مردان زیاد دیده میشود‌.

کانال اینگوئینال در قسمت کشاله ی ران قرار دارد. طناب اسپرماتیک در مردان از شکم به کیسه ی بیضه قرار دارد و موجب ثابت ماندن بیضه ها میشود.

در زنان نیز این کانال دارای رباطیست‌ که موجب میشود رحم در محل خود ثابت بماند.

در مردان این فتق زیاد دیده میشود و موجب می گردد بیضه ها از کانال اینگوئینال بعد از تولد به سمت پایین حرکت می کند.

معمولا انتظار بر آن است که این کانال ها بعد از عبور کردن از آنها، به طور کاملا بسته گردد ولی در بعضی مواقع کانال به درستی بسته نمیشود‌ و ناحیه ای ضعیف به وجود می آید.

فتق هیاتال

نوعی دیگر از فتق ها، فتق هیاتال است که  وقتی اتفاق می افتد که قسمتی از شکم از جای اصلی خود خارج شده و به سمت دیافراگم و حفره ی موجود در قفسه ی سینه می رود.

دیافراگم به صورت عضله ای تک لایه می باشد که وقتی منقبض میشود و هوا را به داخل ریه می کند، فرد می تواند نفس بکشد.

به دیافراگم موجب جدا شدن اندام های موجود در شکم از قفسه ی سینه میشود.

این فتق بیشتر در فردی دیده میشود که سنی بالای ۵۰ سال دارد و علت آن مادرزادی است.

این فتق موجب ریفلاکس معده و مری میشود و موجب میشود محتوای معده برگشت خورده و وارد مری شود و فرد دچار سوزش در معده میشود.

فتق ناف

این فتق معمولا در کودکان و نوزادان وجود دارد و هنگامی به وجود می آید که روده ها کنار ناف به دیواره های شکم فشار می آورند و زمانی که کودک گریه می کند، در قسمت ناف توده ای بیرون زده میشود‌.

هر چه عضلات شکم قوی تر شود این فتق خود به خود ترمیم می گردد.

کودک در ۱ الی ۲ سالگی معمولا به این عارضه دچار می‌شود و چنان چه تا ۵ سالگی ترمیم نشود می توان با جراحی کردن آن را درمان کرد.

این امکان وجود دارد که افراد بالغ هم به این فتق مبتلا شوند و دلایلی چون بارداری، چاقی و آسیت موجب بروز این فتق می‌شود.

فتق شکمی

زمانی که بافت شکم در کنار عضلات شکم  دچار فشردگی شود این فتق به وجود می آید.

ممکن است که فتق شکمی از زمان تولد ایجاد شده باشد ولی در اکثر مواقع از یک سن خاص پیدا می‌شود‌.

از مهم ترین عواملی که موجب به وجود آمدن این فتق می‌شود می توان به چاقی، بارداری و انجام فعالیت های شدید اشاره کرد.

فتق شکمی در محل جراحی نیز امکان به وجود آمدن دارد و به فتق برش جراحی نیز معروف است.

روش های تشخیص فتق

پزشک اول فرد بیمار را معاینه می کند و به دنبال توده ای در کشاله ی ران فرد و شکم او می گردد.

این برآمدگی ها زمانی که فرد سرپا است و زور می ‌زند و یا سرفه می کند مشخص می‌شود.

سپس پزشک متخصص سوابق پزشکی بیمار را بررسی کرده و یکسری سوال از او می پرسد. برخی از سوالاتی که پزشک می پرسد را برای شما عنوان می کنیم:

• اولین بار چه زمانی برآمدگی را حس کردید؟
• آیا علائم دیگری غیر از برآمدگی هم دارید؟
• به نظرتان عاملی وجود داشته که موجب بروز این علائم شده است؟
• از سبک زندگیتان برایم بگویید، اینکه کارتان چیست؟ آیا وسیله ی سنگین بلند می کنید؟ سیگار می کشید؟ ورزش می کنید؟ و سوالاتی از این قبیل
• آیا در خانواده دارای سابقه ی فتق هستید؟
• آیا جراحی خاصی در شکم و یا کشاله ی ران خود انجام داده اید؟

بعد از طی کردن این مراحل امکان دارد پزشک برای تشخیص دادن بهتر این بیماری آزمایشات تصویر برداری زیر را برای بیمار تجویز کند:

سی تی اسکن

در این روش اشعه ی ایکس را با فناوری های رایانه ای ترکیب می کنند تا تصویری واضح و خوب تهیه شود.

انجام اسکن ام آر آی

در این روش با به کار گرفتن امواج مغناطیسی قوی و همچنین امواج رادیویی ، از اندام های بدن عکس می گیرند.

سونوگرافی

فتق در کودکان به وسیله ی انجام سونوگرافی مشخص می‌شود و در سونوگرافی به وسیله ی امواج صوتی تصاویر داخل بدن را تهیه می کنند.

اگر پزشک در مورد فتق هیاتال دچار تردید باشد انجام دادن آزمایشات تکمیلی زیر را تجویز می کند:

رادیوگرافی

در این روش تصویر برداری همراه با اشعه ی ایکس صورت می گیرد و به دستگاه رادیوگرافی از دستگاه گوارش عکس برداری می کنند.

بیمار محلول حاکی ماده ی باریم را خورده تا تصویر همراه با اشعه ی ایکس به خوبی اندام های داخل را نشان دهد و آنها را ثبت نماید.

آندوسکوپی

به وسیله ی لوله ای باریک که در سر آن دوربینی متصل است دستگاه آندوسکوپ را از مری به سمت معده هدایت می کنند.

عوارض عمل فتق

این جراحی نیز مانند هر جراحی دیگری با یکسری عوارض همراه است از جمله:

• امکان ایجاد درد و تورم شدید در قسمت جراحی وجود دارد.
• در صورت درست مراقبت نکردن امکان به وجود آمدن عفونت در محل جراحی وجود دارد که بیمار در این شرایط باید آنتی بیوتیک مصرف کند‌.
• ممکن است فرد دچار تب و لرز شدید همراه با حالت تهوع شود‌.
• امکان دارد از محل زخم ها ترشحات چرکی بیرون بیاید که در این شرایط باید حتما به پزشک مراجعه کنید.

درمان فتق

تنها روشی که می توان با استفاده از آن بیماری فتق را در درمان کرد انجام دادن جراحی است.

اینکه لازم به جراحی هست یا نه بستگی به شدت فتق و اندازه و علائم بیماری دارد.

پزشک متخصص علائم را بررسی کرده و عوارض ناشی از بیماری را شناسایی می کند.

در بعضی مواقع فرد با استفاده از شکم بند می تواند موجب کاهش علائم بیماری شود و حتما باید با پزشک در مورد محل قرار گیری آن مشورت کرد.

استفاده از کمربند های فتق بند نیز برای افرادی که نمی توانند جراحی را انجام دهند گزینه ی مناسبی است.

افرادی که دارای فتق هیاتال هستند می توانند یکسری دارو (دارو های ضد اسید، مسدود کننده برای گیرنده‌ی H2 و مهار کننده هایی که برای پمپ پروتون استفاده می‌شود) را برای کم کردن اسید معده استفاده کنند تا علائم بیماری و میزان آسیب دیدگی ناشی از آن را کم کنند.

یکسری از روش های طبیعی نیز برای درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد از جمله:

• استفاده از آب آلوورا‌ پیش از غذا خوردن
• کم کردن وزن
• استفاده کردن از کمپرس یخ در محلی که دارای التهاب است‌.
• کم کردن استرس و کنترل آن با مدیتیشن
• استفاده کردن از زنجبیل خام
• استفاده کردن از آب سبزیجاتی که تازه هستند.
• استفاده از دمنوش های شیرین بیان، دارچین و همچنین گل بابونه و ختمی
• استفاده از روغن بادام برای ماساژ دادن محل فتق
• استفاده کردن از فتق بند

درمان فتق با جراحی

در صورت بزرگ شدن فتق و دردناک و آزار دهنده بودن برای بیمار، پزشک انجام جراحی را برای بیمار تجویز می کند و بهترین راه درمان همین جراحی است.

این بیماری را می توان هم به روش لاپاراسکوپی و هم جراحی باز درمان کرد.

در جراحی لاپارسکوپی با استفاده از لاپاراسکوپ و تجهیزات جراحی، فتق را درمان می کنند.

در این روش با ایجاد چند برش کوچک جراحی انجام می‌شود به طوری که ناحیه ی بیرون آمده به محل خود بازگردانده شده و بخیه می گردد و توری جراحی را برای تقویت آن عضله به کار می گیرند.

این روش جراحی موجب می‌شود به اندام ها و بافت های اطراف آسیب کمتری وارد شود.

یکسری از جراحی های فتق از طریق انجام لاپاراسکوپی امکان پذیر نیست و پزشک جراحی را به صورت جراحی باز انجام می دهد.

درمان خانگی فتق

فتق (Hernia) یکی از مشکلات رایج در ناحیه شکم یا کشاله ران است که در آن بخشی از بافت بدن (معمولاً روده) از طریق نقطه‌ای ضعیف یا بازشده در دیواره عضلانی بیرون می‌زند.

اگرچه در بیشتر موارد نیاز به مداخله پزشکی یا جراحی وجود دارد، اما برخی درمان‌های خانگی می‌توانند به کنترل علائم و کاهش ناراحتی کمک کنند.

اولین و مهم‌ترین اقدام خانگی، تغییر سبک زندگی است.

کاهش وزن، به‌خصوص در افراد چاق، فشار وارده بر ناحیه شکم را کم می‌کند و در نتیجه می‌تواند جلوی پیشرفت فتق را بگیرد.

داشتن رژیم غذایی سبک و بدون نفخ (مثل مصرف بیشتر سبزیجات پخته و پرهیز از غذاهای چرب، پرادویه یا نفاخ) نیز به جلوگیری از افزایش فشار داخل شکم کمک می‌کند.

پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین نیز یکی از نکات کلیدی در درمان خانگی است.

بلند کردن وزنه یا حتی خم شدن نادرست می‌تواند فتق را وخیم‌تر کند. اگر شغلتان به فعالیت بدنی نیاز دارد، بهتر است با پزشک مشورت کنید یا تکنیک‌های درست بلند کردن را یاد بگیرید.

استفاده از شکم‌بند یا فتق‌بند در برخی موارد می‌تواند موقتاً فشار وارده را کاهش دهد، به‌ویژه هنگام فعالیت روزمره.

باید توجه داشت که استفاده طولانی‌مدت از این وسایل بدون نظر پزشک ممکن است به ضعف بیشتر عضلات منجر شود.

ورزش‌های ملایم تقویت‌کننده عضلات شکم، مثل یوگای سبک یا تمرینات تنفسی نیز می‌توانند کمک‌کننده باشند.

البته این تمرینات باید زیر نظر متخصص و با دقت انجام شوند تا از وارد آمدن فشار ناگهانی به فتق جلوگیری شود.

در نهایت باید دانست که درمان خانگی صرفاً برای کنترل علائم و پیشگیری از پیشرفت فتق مناسب است.

در صورتی که درد شدید، حالت تهوع، تب یا سیاه شدن ناحیه فتق دیده شود، نیاز به مراجعه فوری به پزشک و احتمالاً جراحی اورژانسی وجود دارد.

درمان گیاهی فتق

طب سنتی و گیاهان دارویی قرن‌هاست که برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در مورد فتق، استفاده از گیاهان دارویی و روش‌های طبیعی می‌تواند به کاهش التهاب، تسکین درد، و کمک به بهبود بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند.

البته باید توجه داشت که درمان گیاهی بیشتر برای فتق‌های خفیف یا در مراحل اولیه مؤثر است و نمی‌تواند جایگزین درمان پزشکی یا جراحی در موارد شدید شود.

یکی از گیاهان مؤثر در درمان فتق، زنجبیل است.

زنجبیل دارای خاصیت ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی قوی است و مصرف آن به‌صورت دمنوش یا پودر می‌تواند به کاهش درد و بهبود گوارش کمک کند.

سوءهاضمه و یبوست از عوامل تشدیدکننده فتق هستند، که زنجبیل در کنترل آن‌ها مؤثر است.

گیاه پنیرک (خبازی) نیز به دلیل خاصیت نرم‌کنندگی و ضد التهابی‌اش برای فتق‌های ناحیه کشاله ران و شکم توصیه شده است.

دم‌کرده برگ یا گل پنیرک می‌تواند التهاب ناحیه فتق را کاهش دهد. در طب سنتی ایرانی، پنیرک را با روغن زیتون مخلوط کرده و به‌صورت موضعی نیز استفاده می‌کردند.

آلوئه‌ورا از دیگر گیاهانی است که به دلیل خواص ترمیمی و ضدالتهابی خود، می‌تواند در کاهش سوزش و ناراحتی ناشی از فتق مؤثر باشد.

نوشیدن مقدار کمی آب آلوئه‌ورا خالص روزانه، می‌تواند در بهبود عملکرد گوارش و کاهش فشار داخلی شکم مؤثر باشد.

نعناع نیز در تسکین دردهای شکمی و نفخ بسیار مؤثر است.

مصرف روزانه دمنوش نعناع می‌تواند به رفع سوءهاضمه و جلوگیری از تجمع گاز کمک کند، که از فشار بر ناحیه فتق می‌کاهد.

در کنار مصرف گیاهان دارویی، استفاده از روغن‌های گیاهی موضعی مانند روغن کرچک یا روغن سیاه‌دانه نیز برای کاهش التهاب و درد توصیه شده است.

ماساژ آرام این روغن‌ها در ناحیه بیرون‌زدگی، بدون فشار زیاد، می‌تواند باعث تسکین موقتی شود.

با این حال باید توجه داشت که درمان گیاهی فتق نیاز به تداوم و صبر دارد، و در صورت تشدید علائم یا بی‌اثر بودن روش‌های طبیعی، مراجعه به پزشک ضروری است.

درمان دارویی فتق

درمان دارویی فتق معمولاً به‌صورت کمکی و برای کنترل علائم به‌کار می‌رود، زیرا خود فتق با دارو از بین نمی‌رود.

هدف از دارودرمانی کاهش درد، التهاب، اسید معده (در صورت فتق معده‌ای) و بهبود عملکرد گوارش است.

نوع داروی تجویزی بستگی به نوع فتق، شدت علائم و وضعیت عمومی بیمار دارد.

در فتق‌های ناحیه شکمی یا کشاله ران، اغلب شکایت اصلی بیمار درد و احساس ناراحتی است.

در این موارد، داروهای ضد درد مانند استامینوفن یا ایبوپروفن برای کاهش درد خفیف تا متوسط استفاده می‌شوند.

اگر التهاب موضعی وجود داشته باشد، ممکن است داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) نیز تجویز شوند.

در مواردی مانند فتق هیاتال (بالارفتن بخشی از معده به درون قفسه سینه)، مشکلاتی مثل ریفلاکس، ترش کردن یا سوزش معده رایج‌اند.

در این حالت، داروهای کاهنده اسید معده مانند:

• آنتی‌اسیدها (مثل آلومینیوم هیدروکسید، منیزیم هیدروکسید)

• مهارکننده‌های پمپ پروتون (مثل امپرازول، پنتوپرازول)

• بلوکرهای گیرنده H2 (مثل رانیتیدین، فاموتیدین)

تجویز می‌شوند تا ترشح اسید کنترل شود و علائم تسکین یابد.

در بیمارانی که دچار یبوست مزمن هستند و این مسئله فشار داخل شکم را افزایش می‌دهد، ملین‌های سبک مانند لاکتولوز یا پلی‌اتیلن گلیکول ممکن است برای جلوگیری از تشدید فتق تجویز شوند.

اگر فتق باعث انسداد روده یا نشانه‌های شدید شود (مانند تهوع، استفراغ، نفخ شدید)، دارو به‌تنهایی کافی نیست و نیاز به بستری و گاهی جراحی فوری وجود دارد.

باید از مصرف خودسرانه دارو پرهیز کرد، چون برخی داروها می‌توانند با شرایط بیمار تداخل داشته باشند.

در نهایت، دارودرمانی فتق بیشتر در نقش کنترل علائم و آماده‌سازی بیمار برای جراحی استفاده می‌شود، نه به‌عنوان درمان قطعی. تصمیم‌گیری در مورد نوع دارو باید حتماً زیر نظر پزشک متخصص انجام شود.

درمان فتق با روش های نوین

در دهه‌های اخیر، پیشرفت‌های چشم‌گیری در زمینه درمان فتق صورت گرفته و روش‌های نوینی معرفی شده‌اند که نسبت به تکنیک‌های کلاسیک مانند جراحی باز، مزایای بیشتری از جمله بهبودی سریع‌تر، درد کمتر و کاهش عوارض دارند.

یکی از رایج‌ترین روش‌های مدرن، جراحی لاپاراسکوپی است.

در این روش با استفاده از ابزارهای بسیار ظریف و دوربین مخصوص، جراح از طریق چند برش کوچک در شکم، به ناحیه فتق دسترسی پیدا می‌کند.

سپس با قراردادن مش (توری مصنوعی)، دیواره شکم تقویت می‌شود.

این روش به دلیل تهاجم کمتر، زمان بستری کوتاه‌تر و بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

نوع پیشرفته‌تری از این تکنیک، جراحی رباتیک فتق است که در آن پزشک با استفاده از بازوهای رباتیک و کنترل دقیق، جراحی را انجام می‌دهد.

این فناوری به ویژه در موارد پیچیده یا فتق‌های عودکننده کاربرد دارد و دقت بالایی را برای پزشک فراهم می‌کند.

در حوزه فتق‌های هیاتال، روش‌های آندوسکوپیک غیرجراحی نیز برای کوچک‌سازی ناحیه فتق و بازسازی اسفنکتر تحتانی مری در حال توسعه هستند.

این روش‌ها هنوز در حال بررسی و آزمایش هستند، اما نتایج امیدوارکننده‌ای نشان داده‌اند.

از دیگر نوآوری‌ها، استفاده از مش‌های زیست‌سازگار و مش‌های هوشمند است که قابلیت جذب در بدن را دارند یا بافت را تحریک به ترمیم می‌کنند.

این تکنولوژی‌ها با هدف کاهش عوارضی مانند عفونت یا واکنش التهابی طراحی شده‌اند.

روش‌های نوینی نیز در زمینه کنترل درد پس از عمل فتق مطرح شده‌اند، از جمله بلوک عصبی با هدایت سونوگرافی یا استفاده از داروهای هدفمند برای کاهش التهاب موضعی.

در مجموع، درمان‌های نوین فتق با هدف کاهش تهاجم، افزایش دقت و بهبود نتایج بلندمدت طراحی شده‌اند.

هرچند این روش‌ها نیاز به تجهیزات پیشرفته و تجربه بالای پزشک دارند، اما آینده درمان فتق را به سوی جراحی‌های ایمن‌تر و مؤثرتر هدایت می‌کنند.

پیشگیری از بیماری فتق

با انجام یکسری از ملاحظات فرد می تواند مانع از این شود که به این بیماری مبتلا گردد، از جمله:

• مراجعه کردن به پزشک در صورت بیماری و جلوگیری کردن از سرفه های مداوم
• ترک کردن سیگار و دخانیات
• نگهداری وزن بدن در اندازه ای نرمال و متناسب
• فشار وارد نکردن به بدن در هنگام حرکت کردن روده ها و همچنین ادرار کردن
• مصرف غذاهای دارای فیبر برای جلوگیری از یبوست
• انجام دادن یکسری از تمرین ها برای تقویت کردن عضلات شکمی
• دوری کردن از بلند کردن وسایل سنگین

مراقبت های قبل از جراحی فتق

• باید فرد از شب قبل ناشتا باشد.
• باید پزشک از هر گونه دارویی که فرد مصرف می کند مطلع باشد.
• باید هر گونه حساسیت دارویی را اطلاع داد.
• شب قبل از عمل بهتر است فرد غذای سبک مصرف کند‌.
• باید جواهرات، وسایل فلزی و دندان مصنوعی را از خود باز کرده و به همراه ارائه دهد.
• باید محل جراحی را شیو کند.
• باید لباس زیر های خود را در آورده و لباس های بیمارستان را بر تن کند‌.
• قبل از جراحی ادرار خود را تخلیه کند. ممکن است برای بعضی افراد سوند گذاشته شود‌.

مراقبت های بعد از جراحی فتق

• فرد در ناحیه ی جراحی دارای مقدار کمی درد خواهد بود و می توان آن را با مصرف مسکن آرام کرد.
• باید فرد از غذاهای خشک بعد از جراحی استفاده نکند زیرا موجب یبوست می‌شود و یبوست باعث افزایش عوارض بعد از عمل می گردد. بهتر است از غذا های فیبر دار، سبزیجات تازه و میوه های ملین استفاده کرد.
• ۳ روز بعد از عمل می توان پانسمان را باز کرد و حمام رفت.
• هرگز به محل زخم فشار وارد نشود چون امکان دارد بخیه ها باز شود و خونریزی کند.
• اگر بخیه ها کشیدنی بود ۷ الی ۱۰ روز بعد از جراحی می توان آنها را کشید.
• باید بعد از جراحی استراحت کرد و می تواند بعد از هفته ی اول کارهای روزمره و سبک را کم کم انجام داد به طوری که به فرد فشار وارد نشود.
• یک هفته بعد از جراحی می توان ورزش های سبک چون پیاده روی را انجام داد.
• ۳ الی ۴ روز بعد از انجام عمل چنان چه شرایط بدنی فرد نرمال باشد و با مشورت پزشک می توان رانندگی کرد.
• تا یک هفته بعد از عمل نباید فرد رابطه ی جنسی برقرار کند و بعد از یک هفته در صورت داشتن درد در بیضه ها هنگام رابطه، آن را متوقف کرده و با پزشک خود در این خصوص صحبت کند.